De eerste week

Hoi allemaal!

Nu het zondagmiddag is en de eerste week er praktisch opzit, leek het mij tof om nog maar eens een update te plaatsen. Er is behoorlijk wat gebeurd sinds de laatste keer in mijn leventje in Kyoto. Naast langsgaan bij de Foreign Student Division moesten er ook nog heel wat andere zaken geregeld worden, zoals een bankrekening openen en een telefoon kopen. Dat is allebei gelukt, alhoewel ik voor de telefoon werkelijk het gehele centrum van Kyoto rond heb moeten lopen voordat de ideale pre-paid mobiel zich presenteerde. Het is best een aardig apparaatje, in Japan zit er aan je mobiel ook gelijk een e-mail adres gekoppeld waarmee mensen elkaar in feite 'smsen', in tegenstelling tot elkaars nummer gebruiken. Voor 300Y per maand kan dat onbeperkt, best een goede deal dus. Een recent fotootje van mij en mijn nieuwe Softbank hipheid:

De laatste paar dagen ben ik ook op appartementenjacht geweest in het centrum of iig het gedeelte rond de hoofdcampus, en heb zelfs al een paar objecten bekeken. De huur is 2 of 3 keer zo duur als die van Ohbaku waar we nu zitten (100,- incl.), maar die slaat ook nergens op. Alles zag er wel prima uit in Kyoto maar aangezien er al huur betaald is voor deze maand hier ga ik pas over 3 weken verhuizen denk 'k. Ondertussen maar even contacten zoeken voor de ideale kamer op fietsafstand, daarnaast hebben we al een groepje mensen van ong. 4 bij elkaar geraapt die ook graag hier weg willen, dus wellicht is samen verhuizen een optie.

Terwijl ik gisteravond zelfgemaakte pannenkoeken at met compleet prettig gestoorde Hongaarse Patrick en Engelse dude Olli kwam er een Japans/Duits meisje de kamer binnenstormen met het verzoek of wij mee uit wilden gaan in Kyoto. Van het een kwam het ander en na een gin-en-tonic indrinksessie stapten we met een gezelschap van 7 internationale studenten op de trein richting Osaka om dáár uit te gaan. Eerst een izakaya (Japanse pub) bezocht voor snacks en goedkoop bier, en toen een soort van kelder in waar een zeer vreemde Japanse man die zichzelf DJ KRUSH noemde een zwaar ontoegankelijke mix van dance en drum 'n bass stond te draaien. Na ons daaroverheen gezet te hebben werd het nog best een vermakelijke avond. Het was geen GASU PANIKKU, maar wel even weird.


Minder vermakelijk was het moment vanochtend, hieronder te zien, wanneer we eindelijk weer terug waren in Obaku en het al freakin' 7 uur 's ochtends was. Nachtnet, waarom hebt u mij verlaten!?


Toen we binnenkwamen heb ik nog een rijstkoker meegepakt die in de loterij eigenlijk door iemand anders was gewonnen, maar er al 3 dagen stond terwijl de blaadjes waarop stond welk kamernr had gewonnen ook al weg waren gehaald. Vooralsnog geen idee hoe zo'n ding werkt, maar wellicht is het een handige gadget (ook heb ik gehoord dat ze best duur zijn).


Dat is alles voor nu, morgen is er een Nationale feestdag waarop we waarschijnlijk ergens de toerist gaan uithangen maar vandaag is het een onproductieve aangelegenheid gebleken (tis nu 16:30 en ik ben net wakker). Moet ook 'n keer kunnen. Tot de volgende keer maar weer!

Tweede dag!

"Wolken hebben ook gevoelens"

- Plato

Ja ja, wat gaat de tijd toch snel. Ik herinner het me nog als de dag als gisteren (correct!) dat het vliegtuig landde in Japan en ik in het land van de Rijzende Zon was aangekomen. Gelukkig voel ik me nog steeds niet geheel ingeburgerd, of zoals de man van de Top Kebab zei "verchineest" (dit verhaal is verzonnen).

Hoe dan ook, er is alweer veel gebeurd. Toen ik gisteravond naar beneden ging om maar eens te kijken of er ergens iets viel te schaften, bleek er een soort meeting te zijn (op de main campus uiteraard, 45 min. verder) van de Karige internationale Xenofobe Sociëteit (ook wel KiXS genoemd), waar je tijdens 't eten wat kon praten met de lokale Japanse studenten. Ik dus samen met een vrij sprankelend Zwitsers meisje met de naam Mirciëlle ofsuwat die ik in de lobby aantrof erheen. Het bleek een best leuke gathering te zijn ondanks de enge naam, en ik heb veel gezellige (vooral internationale) studenten gesproken. Jammer genoeg vielen tegen half 9, hoe triest ook, mijn ogen zowat dicht na 30 uur zonder slaap en was 't weer tijd voor de reis terug naar Ohbaku samen met een niet zo heel erg sprankelend Deens meisje die ik beledigend bedoeld bijna 'vrouw' zou noemen. Bij de meeting hebben ze m'n e-mail adres afgetroggeld, dus ik neem aan dat er nog wel 'n paar activiteiten aankomen.

De volgende dag vond ik het tijd om maar eens een bezoekje bij daglicht te brengen aan Kyoto University, ook wel Kyodai genoemd. Met de gratis pendelbus duurde het drie kwartier die ik benutte om de troosteloosheid van de buitenwijken van Kyoto te bezichtigen tegenover de prachtige bergen en natuur in het algemeen, kwamen we voor de Main Hall terecht. De klokkentoren en de boom voor het gebouw zijn de symbolen van de Universiteit, de 2de van het land na Tokyo Univ., en behorend bij de top van de wereld (zo is mij verteld).


Na het een en ander geregeld te hebben kwam ik te weten dat de colleges pas beginnen vanaf volgende week woensdag, dus er is nog behoorlijk wat vrije tijd stuk te slaan aan toerist spelen en Japans bijspijkeren. Goeie zaak, want beide zaken lopen behoorlijk achter. Na een deel van de rest van de campus gezien te hebben, besloot ik mijn dag met een enerverend bezoek aan de Uji city hall (twee keer in twee dagen!) om daar een verzekering af te sluiten die noodzakelijk is om een bankrekening te open die noodzakelijk is om de beurs te ontvangen, en díe is weer noodzakelijk voor een absurd extravagante levensstijl. Op weg naar het gemeentehuis was er een leuke rivier met bergjes te bezichtigen, en ook een mini-geishapoppen-furoshiki-en-andere-prullaria winkel die 'RAAK' heette. Moet je toch even een fotootje van maken. Sowieso zou ik veel meer foto's maken van rare T-shirts, namen van winkels en ander 'Engrish' als dat niet zo extreem onbeleefd zou zijn.


Als laatste wil ik jullie toch niet de winkel hieronder onthouden: hij zit op 3 minuten lopen van ons huis en zou bijna een reden voor mij zijn om niet in de nabije toekomst te verhuizen.. :)

"We all know what happens on Liquor Mountain!"
- Charles de Montesquieu

Aangekomen!

Hoi allemaal!

Hierbij toch mijn (iig) poging ook een blog te maken en te onderhouden voor het komende studiejaar, wat ik zoals jullie misschien wel weten in Kyoto zal doorbrengen! Nu ik hier zo zit aan mijn laptopje in de kamer waar 'k de komende tijd zal doorbrengen, leek mij het goed om er aan te beginnen.

Laat ik bij het begin beginnen: de afscheidsborrel in Leiden was naar mijn mening een succes, alle hippe/leuke/belangrijke/alcoholverslaafde mensen waren aanwezig om er een grootsche parthee van te maken, daar was ik naturlijk zeer verguld mee. Verder keek iedereen zonder uitzondering heel erg intelligent op alle foto's, wat een meevaller! Een sfeerimpressie:





Moving on! Het was best kut om afscheid te moeten nemen op Schiphol om toen maar in mijn eentje door te douane heen te sjokken, maar nadat ik mijn geplengde traantjes had gedroogd in het dichtstbijzijnde mannenwatercloset, lukte het met nieuwe vastberadenheid en voorpret het vliegtuig in te stappen. Zo'n vlucht van 11 uur waarmee je in feite een hele nacht overslaat is nooit een manicure, maar ik heb de tijd aangenaam verpoost met lezen in mijn nieuwe boek Het Diner van Herman Koch, toch een van de grooten naar mijn mening. Humorrr dus. Het hielp ook dat de super die-hard heaumeau purser mij gratis en voor niets aan maar liefst twee super chille extra beenruimte plekken hielp, waar ik mij neervlijde terwijl hij af en toe een hapje en een drankje kwam brengen. Verder heb ik ook Toy Story 3 gezien. Wel aardig voor het sentiment.

Op het vliegveld in Osaka (nou ja, het ligt in zee op een 'zinkend' opgespoten eiland, zoals heaumeau-purser mij wist te vermelden) was het een dolle boel. Terwijl ik een praatje maakte met Anna, een nogal oude Noorse dame uit Oslo die haar pensioen spendeerde aan ontdekkingsreizen en nu op bezoek kwam bij een Japanse die ze had ontmoet op Cuba, werden wij in een shuttlebusje gepropt en kon de tocht naar Kyoto beginnen. 1,5 uur rijden, een autowissel op een ongure plek onder een viaduct en wat interessante vergezichten verder, zat ik een half uurtje geleden hier beneden in de foyer van het　京都大学国際交流おうばく分館, ook wel de dorm genoemd. Yasuko ontving mij en barstte spontaan in tranen uit toen ik haar voor de grap de pepernoten liet zien die mee waren gegaan in mijn oranje rugtas. Bleek dus dat ze 8 jaar in Amstelveen had gewoond, en het roerend met mij eens was dat Leiden een van de mooiste steden van Nederland is. Toen heb ik haar maar die pepernoten laten houden..

Nu zit 'k hier op mijn kamertje, en het bevalt me alleszins. Het is buiten 23 graden met stralende zon, en het ding zelf is ook lekker ruim opgezet maar toch met alles erin (een hele verbetering vergeleken met de Weekly Mansion waar ik in Tokyo 3 maanden in verbleef). Jammer genoeg ligt het hier wel 1 uur op afstand van de campus, dus ik ga morgen op kamerjacht in het centrum, dus wellicht dat het hier bij een maandje blijft. Ook leuk natuurlijk! Iig wat foto's die een soort van beeld geven van hoe het hier uitziet (en ja, het glazen hok binnen is de badkamer :P)